Bronwen Buckeridge „Widziało mnie to, co myślałam, że widzę”

Bronwen Buckeridge

Szukając dostępu do świata ukrytego i  poza doświadczeniem zmysłowym, Buckeridge wciela w życie scenariusze, które są zarazem realne, jak i wyobrażone. Artystka posługuje się wieloma mediami, by zaprosić nas na onszar, który z rozmysłem destabilizuje – w mrok niedotykalnego, nieznanego innego.

Buckeridge prezentowała swoje prace na wystawach indywidualnych w ramach Estuary 2016 i Whitstable Biennale w 2014 i 2012, a także na wielu wystawach grupowych: Revolver II w Matt’s Gallery w 2014 roku, SV10 w Studio Voltaire, FOAM w Grand Union, Birmingham 2015 oraz na Wysing Space-Time Festival w 2014. Ostatnio była rezydentką Blackrock 205, WAKE w Bilston Grove w 2011 roku oraz LookOut w Aldeburghu – rezydencja przyznana przez Studio Voltaire w 2013 roku. Buckeridge studiowała języki nowożytne na Uniwersytecie Manchesterskim, a następnie uzyskała dyplom magisterski w zakresie sztuk pięknych na Chelsea College of Art w 2007 roku.

MATT‘S GALLERY

Poznańska galeria Akumulatory 2 założona w 1973 roku przez Jarosława Kozłowskiego oraz studentów Instytutu Historii Sztuki UAM (Piotra Piotrowskiego, Andrzeja Jura i Tadeusza Januszczaka) w odmienny sposób definiowała sztukę, a tym samym stanowiła pewnego rodzaju hybrydalną strukturę, ponieważ – posługując się odmiennymi strategiami wystawienniczymi w celu prezentowania postaw twórczych – osadzona była pomiędzy prywatyzacją formuły artystycznej, a pozainstytucjonalnością. Powstała w oparciu o założenia manifestu NET (1971) i niewątpliwie funkcjonowała jako alternatywa wobec oficjalnej sztuki w Polsce, bezpośrednio związanej z konkretną ideologią państwową i jej aparatami sprawczymi. Prezentowała program niezależny ideowo, a swoją tożsamość budowała w opozycji do państwowych instytucji wystawienniczych. Taka struktura różniła ją od innych galerii alternatywnych i niezależnych, powstałych w latach siedemdziesiątych,uskuteczniających rewoltę antyinstytucjonalną lub też pozainstytucjonalną. Galeria Akumulatory 2 zawiesiła swą działalność w 1990 roku, kiedy społeczno-polityczne uwarunkowania stanowiące o jej tożsamości uległy znaczącym zmianom, a co za tym idzie kontynuacja opierającej się na takich wytycznych praktyki galeryjnej była w sposób naturalny niemożliwa.

Przedłużeniem działalności galerii, a zarazem urzeczywistnieniem założeń NET-u było założenie Matt’s Gallery w Londynie. Galeria ta powstała w 1979 roku z inicjatywy Robina Klassnika, który będąc współuczestnikiem NET-u, prezentował swoje prace Yellow Postal Sculpture (1975) również w galerii Akumulatory 2.

Yellow Postal Sculpture można uznać za wytyczną w twórczości artystycznej Klassnika, gdyż była to praca, która powstała na zasadzie współpracy, w głównej mierze stworzona przez innych, dla niego, pod jego dyrektywą – taką to strategię artystyczną będzie kontynuował w powstałej kilka lat później Matt’s Gallery. Pomimo, iż galeria głównie redefiniowała modernistyczne założenia zachodniego paradygmatu sztuki oraz budowała swą tożsamość w opozycji do odmiennej struktury instytucjonalnej tj. dyskursu związanego z samym obiektem sztuki, muzeum, thatcheryzmu, rynku sztuki, to indywidualizacja działań artystycznych oraz sprywatyzowana forma artykulacji sztuki, uwzględniająca obecność widza, warunkującego doświadczenie sztuki okazała się wyznacznikiem funkcjonowania obu galerii. Wbrew zmieniającym się warunkom społeczno-politycznym, Matt’s Gallery kontynuuje swą działalność, funkcjonując do dziś jako swoista alternatywa. Powstanie Matt’s Gallery z całą pewnością można uznać za bezprecedensowe, gdyż zdecydowanie przeczyło ustalonej dynamice, która odnosiła się do podziału na Europę Zachodnią i Wschodnią, centrum i peryferie, posiadającej jasno określony wektor eksportu kulturalnego, który kierował się ze Zachodu na Wschód, a nie odwrotnie.

Robin Klassnik

Skończył malarstwo na Leicester College of Art w Wielkiej Brytanii w 1968, jednak wraz z zakończeniem edukacji zaczął redefiniować możliwości własnej wypowiedzi artystycznej. Podejmował on zagadnienia mail artu, dokumentacji jak również relacji przestrzennych, jednak w głównej mierze jego twórczość artystyczna była skupiona wokół współpracy z innymi artystami, czymś co nazwalibyśmy formą kolaboracji, współuczestnictwa. Takie podejście z pewnością przyczyniło się do faktu, iż Klassnikowi odpowiadała forma funkcjonowania polskiej galerii Akumulatory 2, gdzie forma współpracy i artystycznej wymiany była wykładnią funkcjonowania jej struktur składowych. Przede wszystkim krótki, skondensowany czas wystawy, który przyciągał osoby wyłącznie i autentycznie zainteresowane sztuką oraz bezpośredni kontakt pomiędzy artystą a prowadzącym i publicznością, stanowiący podstawowy element konstytutywny i były tutaj rozumiane jako elementy sprawcze funkcjonowania galerii. Te elementy okazały się na tyle inspirujące, że stały się podstawą do otwarcia Matt’s Gallery w Londynie.