FNAF11 – Festiwal Nagich Form – Nagość jako uzależnienie 

FNAF 11 – Nagość jako uzależnienie

W tym roku chcemy zająć się istotnym problemem zdrowia psychicznego i równowagi. Chcemy zatem otworzyć się i omówić profesjonalnie i artystycznie zakres relacji wobec własnego ciała, a także relacji społeczeństwa wobec naszych ciał. Ta tematyka ma wiele aspektów, a jej interpretacje wahają się od pozytywnej do krytycznej.

Co oznacza uzależnienie od nagości w kontekście twórczości artystycznej? Parafrazując tezę, że „człowiek rodzi się nagi”, możemy stwierdzić, że „sztukę tworzy nagość”. Wyobraźmy sobie obraz, rzeźbę, rysunek, a także ciało występujące nago pod ubraniem, ponieważ powstająca w ten sposób praca wynika z sytuacji człowieka, z jego kondycji, dobrego samopoczucia lub cierpienia.

Uzależnienie od nagości jest poprzedzone pragnieniem jej, uzależnieniem od idei nagości. Przenosi nas to z powrotem do czasów, gdy nagie ciało ludzkie było tabu z powodów ideologicznych i innych, które są teraz prawie niezrozumiałe. Zakaz pornografii w czasach komunizmu wyostrzył nasze widzenie przez ubrania w niezwykły sposób i, podobnie jak moralność wiktoriańska w XIX wieku, uczynił każdy cal wolnej skóry atrakcyjnym. Uzależnienie jest kreatywne i widzi i czuje swój narkotyk wszędzie.

Uzależnienia postrzegamy również jako nierozerwalne połączenie z naszymi ciałami, które wymaga świadomości i troski. Chcemy również traktować uzależnienie jako więź, która może być zarówno wiążąca, jak i wspierająca. Uzależnienie od nagości jest również uzależnieniem od innych, którzy zarówno oferują nam swoją nagość, jak i pokazują nam i doceniają naszą własną.

Więcej o festiwalu FNAF dowiecie się na stronie domowej www.fnaf.fun.