Warsztaty dla szkół do wystawy „W dniu jutrzejszym”

Alicja Czyczel jest choreografką, tancerką, artystką, edukatorką somatyczną, aktywistką i facylitatorką. Ukończyła studia magisterskie na kierunku choreografia w Narodowym Centrum Choreografii ICI-CCN Montpellier we Francji oraz studia magisterskie na kierunku kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim. Jest absolwentką Kursu Choreografii Eksperymentalnej w warszawskim Centrum w Ruchu oraz studiów podyplomowych „Praktyki kolektywne” w Królewskim Instytucie Sztuki w Sztokholmie. Tworzy niehierarchiczne procesy edukacyjne, w których dzieli się swoją wiedzą i intersekcjonalnym podejściem, w którym ciało jest miejscem współbycia, stawiania oporu i transformacji. Jest członkinią feministyczno-queerowych społeczności, grup i kolektywów: Przestrzeni Wspólnej i grupy squir. Jest zaangażowana w budowanie bezpieczniejszych przestrzeni opartych na współpracy, dzieleniu się zasobami i kulturze zgody („Wielka Księga Scorów” na Jasnej 10). Jest autorką choreografii scenicznej „LAGMA” (autorstwo zbiorowe z Daną Chmielewską, Aleksandrą Gryką i Martą Szypulską), instalacji dźwiękowych, improwizowanych choreografii, koncertów site-specific oraz spacerów.  Od 2018 współpracuje z Działem Edukacji Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie m.in. przy projekcie „Formy Podstawowe” – wystawie sztuki w środowisku szkolnym (MSN i Fundacja EFC). Występowała w spektaklach i performansach Daniela Kotowskiego, Ani Nowak, Joanny Piotrowskiej i Vincenta Duponta. Jej prace pokazywane były m.in. na Polskiej Platformie Tańca, w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki, Muzeum Narodowym w Warszawie, Instytucie Kultury Miejskiej w Gdańsku, Festiwalu Narracje w Gdańsku, Festiwalu Konteksty w Sokołowsku, Galerii Bielskiej BWA, Centum Choreografii SE.S.TA i Festiwalu Bazaar w Czechach, Aomori Contemporary Art Center w Japonii, 14. Gwangju Biennale w Korei Południowej, na 3. Biennale w Tajlandii. Jest autorką „Manifestu ekologizacji niezależnej choreografii i sztuk performatywnych”, który ukazał się w Dialogu Puzyny. Jej eseistyczne i poetyckie teksty ukazały się w „Dialogu”, „Glissando”, „Playground”.